• Protokół papierowy
• Protokół w repozytorium

• płać on - line
• blik na telefon
• płać przelewem
• Płatne kartą
• Płatne gotówką

  Przeglądy okresowe.

Testy instalacji elektrycznych.

Instalacje elektryczne niskiego napięcia (do 1 [kV]) wykonuje się w systemach sieciowych TN-C, TN-S, TN-C/S, TT oraz IT, przy zachowaniu pełnej zgodności z obowiązującymi normami i wymaganiami bezpieczeństwa. Każda instalacja musi posiadać odpowiednią impedancję pętli zwarciowej Z_s lub rezystancję uziemienia R_a, zapewniającą dla napięcia znamionowego U₀ = 230 [V] wyłączenie zasilania w stanie awaryjnym w czasie 0,4 [s] (dla obwodów o podwyższonym ryzyku 0,2 [s]), lub obniżającą bezpieczne napięcie dotykowe U_L w stanie awaryjnym do 50 [V], a w warunkach zawilgocenia do 25 [V]. Impedancja pętli zwarciowej Z_s musi być mniejsza lub równa stosunkowi U₀/I_a, gdzie prąd I_a zapewniający wyłączenie w odpowiednim czasie jest równy iloczynowi współczynnika charakterystyki bezpiecznika k i prądu znamionowego bezpiecznika I_b, natomiast U₀ oznacza spodziewane napięcie dotykowe względem ziemi. W instalacji musi być również zachowana rezystancja izolacji obwodów L-N do PE zgodna z normami, wynosząca co najmniej 1 [MΩ] (0,5 [MΩ] dla obwodów SELV i PELV). Jako ochronę uzupełniającą stosuje się wyłączniki różnicowoprądowe RCD, których prąd wyłączenia mieści się w granicach od 0,5 do 1 × I_Δn, przy I_Δn = 30 [mA]. W układzie TN wypadkowa rezystancja uziemień roboczych punktu neutralnego sieci w promieniu 200 [m] od punktu uziemienia stacji transformatorowej nie powinna przekraczać 5 [Ω], natomiast rezystancja poszczególnych uziomów 30 [Ω], zgodnie z normą N-SEP-E-001. W układzie TT rezystancja uziomu R_a powinna być mniejsza lub równa stosunkowi U_L/I_a lub U₀/I_a przy zastosowaniu wyłączników różnicowoprądowych, gdzie I_a = 5 × I_Δn. Dla układu IT przy pojedynczym doziemieniu iloczyn R_a × I_d nie może przekroczyć 50 [V] (dla systemów DC 120 [V]).

W przypadku stosowania warystorów przeciwprzepięciowych (SPD) rezystancja uziemienia nie może przekraczać R_a < 10 [Ω], natomiast jeśli SPD nie jest zastosowane, R_a < 30 [Ω], zgodnie z normą N-SEP-E-001 lub wymiarami uziomów określonymi w normie instalacji odgromowych LPS. Istotnym aspektem projektowania i wykonywania instalacji jest również obciążalność długotrwała przewodów, równomierność obciążenia, współczynnik jednoczesności oraz procentowy spadek napięcia ΔU (%) , który nie powinien przekraczać 5 [%]. Pomiary instalacji wykonuje się przy użyciu mierników zgodnych z normą PN-EN 61557, a metody prób i badania określa norma wieloarkuszowa PN-HD 60364 w części 6. Warunki dopuszczenia instalacji do użytkowania określa norma PN-HD 60364-4. Każdy pomiar, w tym rezystancja izolacji, impedancja pętli zwarciowej, rezystancja uziemienia, działanie RCD, spadki napięć i pomiary ochrony odgromowej, stanowi potwierdzenie prawidłowego wykonania instalacji oraz zgodności z obowiązującymi wymaganiami bezpieczeństwa elektrycznego.

Przegląd instalacji elektrycznej.

Przeglądy natężenia  oświatlenia.

Przeglądy instalacji oświetleniowych obejmują szczegółową ocenę stanu technicznego opraw, źródeł światła, zasilaczy i modułów LED, a także osprzętu sterującego (czujniki ruchu, zegary astronomiczne, systemy DALI), wraz z kontrolą połączeń elektrycznych, stanu przewodów, skuteczności ochrony przeciwporażeniowej oraz prawidłowości doboru zabezpieczeń obwodów oświetleniowych. Weryfikacja prowadzona jest zgodnie z wymaganiami PN-HD 60364 oraz normami oświetleniowymi PN-EN 12464-1 i PN-EN 12464-2. Pomiary natężenia oświetlenia wykonywane są wzorcowanym luksomierzem w siatce punktów pomiarowych na płaszczyźnie pracy lub na poziomie podłogi w ciągach komunikacyjnych; wyznaczane są wartości Eśr, Emin, Emax oraz współczynnik równomierności Uo, a także kontrolowany jest wskaźnik olśnienia UGR, temperatura barwowa i oddawanie barw. Sprawdzane są wymagane poziomy natężenia (np. biura ≥ 500 lx, stanowiska precyzyjne ≥ 750 lx, korytarze ≥ 100 lx, schody ≥ 150 lx, magazyny 100–300 lx) oraz efektywność energetyczna instalacji i spadek strumienia świetlnego w czasie eksploatacji. W obiektach o dużej powierzchni oraz budynkach użyteczności publicznej kontrolowane jest również oświetlenie awaryjne i ewakuacyjne, w tym stan akumulatorów, czas podtrzymania (1 h lub 3 h), poprawność automatycznych testów i ciągłość zasilania obwodów bezpieczeństwa; instalacja musi zapewniać natężenie ≥ 1 lx na osi drogi ewakuacyjnej, odpowiednią równomierność oraz czytelne oznakowanie zgodnie z PN-EN 1838. Wyniki dokumentowane są w protokole zawierającym tabelaryczne zestawienie pomiarów, ocenę zgodności z normami oraz wnioski i zalecenia modernizacyjne.

Protokół z badań natężenia oświetlenia.

Termowizja instalacji elektrycznych.

Termowizyjne badania instalacji elektrycznych są bezinwazyjną metodą diagnostyczną umożliwiającą szybkie wykrycie miejsc nadmiernego nagrzewania się elementów instalacji, które mogą świadczyć o poluzowanych połączeniach, przeciążeniach obwodów, asymetrii faz lub uszkodzeniach izolacji i w konsekwencji prowadzić do awarii lub zagrożenia pożarowego. Pomiary wykonywane są przy użyciu kamer termowizyjnych w paśmie podczerwieni, podczas pracy instalacji pod obciążeniem zbliżonym do nominalnego, co pozwala na wiarygodną ocenę rzeczywistych warunków eksploatacyjnych. Badaniu podlegają rozdzielnice, aparatura łączeniowa, zaciski, połączenia kablowe, szyny prądowe, gniazda oraz elementy ochronne. Kontrola termowizyjna stanowi uzupełnienie okresowych przeglądów instalacji wykonywanych zgodnie z PN-HD 60364-6 oraz PN-EN 62305 i znajduje zastosowanie w obiektach mieszkalnych, przemysłowych i użyteczności publicznej, a także w instalacjach fotowoltaicznych i systemach zasilania. Wyniki przedstawiane są w raporcie zawierającym termogramy, opis stanu technicznego oraz zalecenia eksploatacyjne.